İnanın, mən bu hekayəni danışmağa bir az utanıram, amma eyni zamanda, bu qədər gözlənilməz bir şey yaşayıb da danışmamaq olmaz. Hər şey adi bir çərşənbə axşamı, iş günü ortasında baş verdi. Mən böyük bir şirkətin ofisində çalışıram, günlərim görüşlər, zənglər, e-poçtlar arasında keçir. O gün də yuxarıdan bir neçə tapşırıq gəlmişdi, müddətlər sıxırdı, kolleqalarla daim əlaqə saxlamaq lazım idi. Həmişəki kimi, nahar fasiləsində yeməkxanaya enib tez bir şey yedim, sonra isə iş masama qayıdıb qalan işləri bitirmək istədim. Amma birdən sistemdə problem yarandı: kompüterim yavaşlamağa başladı, bir neçə proqram donub qaldı, bəzi sənədlər açılmırdı. Texniki dəstəyə zəng etdim, dedilər ki, təxminən iyirmi dəqiqə ərzində hər şey qaydasına düşəcək, bu müddətdə işləyə bilməyəcəyəm. Bu qərar məni bir az əsəbiləşdirdi, çünki vaxt daralırdı, amma sonra fikirləşdim ki, nə etməli, iş var, iş var. Belə anlarda mən adətən çölə çıxıb bir qəhvə içirəm, amma o gün çöldə yağış yağırdı, islanmaq heç xoşuma gəlməzdi. Ona görə də masamda oturub telefonuma baxmağa qərar verdim. Və bu kiçik fasilə mənim üçün tamamilə gözlənilməz bir kəşfin başlanğıcı oldu.
Telefonumun ekranını açıb sosial şəbəkələri fırladım, amma orada elə maraqlı heç nə yox idi. Sonra bir dostumun gün əvvəl göndərdiyi linki gördüm. O yazmışdı ki, “bax, burada maraqlı bir şey var, bəlkə sınamaq istəyəsən?”. Mən o linki o vaxt açıb baxmamışdım, çünki məşğul idim. Amma indi, bu boş dəqiqələrdə, maraqla tıkladım. Link məni tanış olmayan bir səhifəyə apardı. Əvvəlcə nə olduğunu başa düşmədim, amma sonra gördüm ki, bu, əyləncə platformasıdır. Bəli, bəli, həmin o oyunlar, mərclər, qələbələr haqqında eşitdiyimiz şeylər. Amma mənim üçün ən maraqlısı odur ki, bu platformanın mobil versiyası o qədər rahat və mükəmməl idi ki, mən sadəcə heyrətə gəldim. Ekranın kiçik ölçüsünə baxmayaraq, hər şey aydın, rəngarəng və çox sürətli yüklənirdi. Düşündüm ki, bu, mənim üçün vaxt keçirmək, beynimi boşaltmaq üçün mükəmməl bir fürsətdir. O an yadıma gəldi ki, bir ara qəzetdə bu cür platformaların mobil uyğunlaşması barədə məqalə oxumuşdum, amma o qədər də ciddi qəbul etməmişdim. İndi isə öz gözlərimlə onun necə inkişaf etdiyini gördüm. Mən bir az tərəddüd etdim: bu iş vaxtıdı, uyğun deyil, amma sonra öz-özümə dedim ki, bax, sənin iyirmi dəqiqəlik fasilən var, bu fasiləni nə ilə dolduracaqsan? Nəzəri cəhətdən, sadəcə olaraq maraqlanıb baxmaq da zərərli deyil, axı mən böyük adamam, öz qərarlarımı bilirəm. Və mən qərar verdim ki, yalnız baxım, öyrənim, amma heç bir mərc etməyə tələsməyəm.
İlk bir neçə dəqiqə ərzində mən yalnız interfeysi öyrəndim, bölmələri gəzdim, qaydaları oxudum. Bu, mənə yeni bir alət öyrənmək kimi gəldi. Mən texnologiyaya həmişə maraq göstərmişəm, yeni proqramlar, platformalar məni cəlb edir. Bu səhifə də diqqətimi çəkdi, çünki onun mobil quruluşu çox düşünülmüşdü. Heç bir gecikmə, heç bir qarmaqarışıqlıq. İstifadəsi o qədər rahat idi ki, sanki bu təkcə mənim üçün yaradılmışdı. Elə bu an dostumun sözləri yadıma düşdü: o vaxt o demişdi ki, bir çox insan bu platformanı mobil cihazlarda istifadə edir, çünki bu, çox sərfəlidir, xüsusən də iş günü ortasında qısa bir ara üçün. Hə, o dəqiq mən başa düşdüm ki, bəli, mən artıq deyə bilərəm ki, bu, mostbet oficial versión móvil haqqındadır, çünki bu mobil versiya mənə ilk baxışdan o qədər rahat göründü. Bəlkə də mən sadəcə texnoloji cəhətdən maraqlandım, amma sonra maraq daha da artdı. Bir neçə dəqiqə sonra özümü tutub gördüm ki, mən artıq bir oyunun qaydalarını əzbər bilirəm, hətta kiçik bir mərc etmək fikri belə başımdan keçir. Amma yenə də özümü ələ aldım, dedim ki, yox, bu iş vaxtı deyil, sadəcə nəzarət et, bax, sonra qərar verərsən. Amma o maraq, o həyəcan artıq məni bürümüşdü. Sanki içimdə bir az qorxaq, amma çox maraqlanan bir uşaq oyanmışdı.
Nəhayət, texniki problem həll olacağına bir neçə dəqiqə qalmış, mən özümə dedim ki, yaxşı, sadəcə olaraq ən kiçik məbləğlə bir dəfə sınayım. Nə olacaq? Sadəcə maraq. Və o ilk mərc... indi o anı xatırlayanda ürəyim yenə döyünür. Ekrandakı rəqəmlər sürətlə dəyişdi, bir neçə saniyə ərzində sanki zaman dayandı və sonra mən qələbəni gördüm. Bu o qədər gözlənilməz idi ki, mən qəhqəhə çəkdim. Xoşbəxtlikdən, otaqda tək idim, yoxsa kimlər isə mənə qəribə baxardı. O kiçik mərc, o qədər kiçik bir məbləğ, amma mənə böyük bir sevinc bəxş etdi. Bu sevinc işdəki yorğunluğu, stressi, gözləməni bir anda yox etdi. Mən durub bir stəkan su içdim, bir neçə dərin nəfəs aldım və gülümsədim. Hə, bu hiss idi, hə, mən bunu yaşadım. Amma ən əsası, mən bu anda özümü tamamilə idarə edirdim. Mən bilirdim ki, bu bir oyundur, bu bir əyləncədir, mənim həyatım deyil. Və bu şüur mənə daha da rahatlıq verdi. Bir neçə dəqiqə sonra kompüterim açıldı, işə qayıtdım, amma o gün qalan saatlarda daha məhsuldar, daha enerjili idim. Həmkarlarım belə fərq etdi ki, nə oldu sənə, bu gün çox fərqlisən? Mən sadəcə gülümsədim.
O gündən sonra mən bu təcrübəni təkrarlamağa başladım. Hər gün deyil, təbii ki, amma həftədə bir və ya iki dəfə, qısa fasilələr zamanı, səhər yeməyi arasında, ya da axşam evdə oturub istirahət edərkən. Və hər dəfə mən bu oyundan zövq aldım. Çünki mən özümə qaydalar qoymuşdum: heç vaxt planladığımdan çox xərcləmə, heç vaxt itirdiyini geri qazanmaq üçün tələsmə, və ən əsası, bu oyunu bir dərman kimi yox, bir ədviyyə kimi qəbul et. Həyatımızda hər şeydən zövq almaq olar, amma hər şeyin ölçüsü olmalıdır. Mən bu ölçünü özüm üçün tapdım. Hətta bir müddət sonra mən müxtəlif oyun növlərini sınamağa başladım, bəziləri mənə daha yaxın idi, bəziləri yox. Mən bu prosesdə özümü də tanıdım: harda səbrliyəm, harda tələskən, harda daha cəsarətli. Bu, həyatımda etdiyim ən maraqlı introspeksiyalardan biri oldu. Bəzən düşünürəm ki, bəs bu qədər insan bu oyunları niyə sevmir? Yəqin ki, çünki onlar sərhədlərini bilmirlər, ya da yanlış məqsədlə yanaşırlar. Amma mənə elə gəlir ki, hər şey insanın özünə olan münasibətindən asılıdır. Əgər sən özünə hörmət edirsənsə, sərhədlərini bilirsənsə, heç nə sənə zərər verə bilməz. Əksinə, bu, səni daha da gücləndirər, sənə yeni hisslər, yeni emosiyalar bəxş edər.
Zamanla mən bu təcrübəmi bir neçə yaxın dostumla bölüşdüm. Onlar təəccübləndilər, çünki məni ehtiyatlı, mühafizəkar biri kimi tanıyırdılar. Amma mən onlara dedim ki, həyatda təcrübə qazanmaq üçün mütləq böyük risklərə getmək lazım deyil. Bəzən kiçik addımlar, kiçik cəsarətlər böyük xoşbəxtliklər gətirir. Və o vaxt yadıma gələn bir başqa məqam da bu platformanın mobil tərəfidir. Axı mən bu təcrübəyə ilk dəfə ofisdə, masamda oturub, iş fasiləsində, telefonumun ekranında başlamışdım. Bu, mənə göstərdi ki, müasir dünyada hər şey o qədər əlçatandır ki, sadəcə olaraq bu imkanlardan ağıllı istifadə etmək lazımdır. Mən ofisdəki o təsadüfi fasiləyə görə indi minnətdaram, çünki bu fasilə mənə yeni bir perspektiv verdi. O gün texniki problem həll olanda, mən işimə davam etdim, amma artıq başqa bir insan idim. Daha rahat, daha gülərüz, daha inamlı. Və bu hiss uzun müddət məni tərk etmədi.
Bu gün, aylar sonra, mən bu hekayəni yazarkən, yenə o ofis masasını, yağışlı havanı, texniki dəstəyin zəngini xatırlayıram. Amma xatırladığım ən parlaq şey o ilk qələbə anıdır. O qədər kiçik, amma o qədər böyük bir təbəssüm. Və mən hələ də həmin platformaya arabir daxil oluram. Amma indi mən artıq təcrübəli bir istifadəçiyəm, öz qaydalarımı, öz strategiyamı bilirəm. Mən heç vaxt böyük məbləğlər oynamıram, çünki məqsədim pul qazanmaq deyil, məqsədim o qısa anlıq sevinci, o həyəcanı yaşamaqdır. Bu mənə güc verir, bu mənə ilham verir. Hə, bəlkə də bu, qəribə səslənir, amma həqiqətdir. Hər bir insanın öz kiçik zövqləri olmalıdır, öz kiçik qaçış yolları. Mənim üçün bu, belə bir yoldur. Və mən buna görə heç vaxt peşman olmamışam. Çünki mən bilirəm ki, bu, mənim seçimimdir, mənim nəzarətim altındadır. Və o gün ofisdəki texniki problem mənə bu seçimi etmək imkanı verdi, buna görə də həmin problemə belə minnətdaram. İndi dostlarımdan biri soruşanda ki, bu işləri harda edirsən, mən sadəcə gülümsəyib deyirəm ki, bəzən ən gözlənilməz yerlərdə ən maraqlı şeylər baş verir. Və mənim hekayəm də elə bir yerdə başladı. İndi isə mən bu hekayəni danışıram ki, bəlkə kimsə öz həyatında da kiçik fasilələrin, kiçik cəsarətlərin nə qədər böyük dəyişikliklər gətirə biləcəyini görsün. Çünki mən buna öz gözlərimlə şahid oldum. Və bu, mənim üçün ən dəyərli şeydir. O qısa fasilə mənə uzun müddətli xoşbəxtlik hissi bəxş etdi.
